Next-ის ქმედება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის ორი მუხლის მიმართ შევისწავლე. ეს დოსიე შეიცავს:

1. ანალიზს 360-ე მუხლის მიხედვით, თვითნებობა, მოთხოვნის საკუთარი ხელით აღსრულება.
2. ანალიზს 150-ე მუხლის მიხედვით, იძულება.

ორივეს დასკვნაა, რომ Next-ის პერსონალის ქმედება ამ მუხლებს შეესაბამება.

11 აგვისტოს ჩემს წერილში ასევე მითითებული იყო 362-ე მუხლი, ყალბი დოკუმენტის დამზადება. მხოლოდ ტექსტის მიხედვით მუხლი ესადაგება: ყალბი დოკუმენტის დამზადება ან გამოყენება. კონტექსტში კი არა. ის სჯის ყალბი პირადობის მოწმობის „ან სხვა ოფიციალური დოკუმენტის“ დამზადებას ან გამოყენებას და მოთავსებულია მმართველობის წესის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულების თავში. კოდექსმა კერძო დოკუმენტები იცის: 341-ე მუხლი სჯის მათ გაყალბებას, როცა ამას მოხელე ჩადის. ყველა დანარჩენისთვის საქართველოს სისხლის სამართალი კერძო დოკუმენტის გაყალბებას თავისთავად დანაშაულად, როგორც ჩანს, არ მიიჩნევს.

მაგრამ Next-მა მხოლოდ დოკუმენტები კი არ გააყალბა. მან სცადა, იძულებით, ჩემი ხელმოწერა მოეპოვებინა ორ გაყალბებულ ხელშეკრულებაზე, რათა შეექმნა სახელშეკრულებო ურთიერთობები, რომლებიც ფიზიკურად ვერ იარსებებდა, რადგან დროში მოგზაურობა არ შემიძლია. ვიკვლევ, წარმოადგენს თუ არა ეს ქმედება საქართველოში დანაშაულს.